گزارش شمارۀ 1 ، سال 2007 و 2008

گزارش شمارۀ 1 ، سال 2007 و 2008
هم ميهنان گرامی

ما برای دريافتن چگونگی آغاز حرکتی نوين ، در راستای آزادسازی ميهن دربندمان ، مدتی با بررسي گذرائی از جنبشهای اجتماعی در حدود دو سدة اخير در جهان ، ونيز با نگاهی نقاد به غير ضروری ترين حرکت اجتماعی معاصر ايران , يعنی انقلاب اسلامی ، به مشکلات اپوزيسيون ايران در راه همبستگی ملی پرداختيم .
مشکلات اپوزيسيون را از شکستهای پی در پی در برنامه و عمل ، عدم اعتماد مردم به آنان ، عدم اعتماد نيروها به يکديگر و به تبع آن عدم همکاری آنان با هم , اپوزيسيون سازی رژيم ، و غيره می توان ارزيابی کرد .
ما در مورد علل حرکت خويش ، چه در سايت و چه در اتاق پالتاک مفصلاً توضيح داده ايم .
مدت بيش از چهار ماه است که حرکتی را آغاز کرديم ، تا بتوانيم به ياد هم ميهنان گرامی بياوريم ، که ما دارای کشوری هستيم دربند .کشوری که از هر سوی مورد تهاجم انواع دشمنان ، از دشمنان فرهنگی تا دشمنان داخلی و خارجی که چشم طمع به آب و خاک ما دوخته اند ، قرار گرفته است .
می خواستيم بياد هم ميهنان بياوريم که روزگاری است که سرزمينمان در اشغال بيگانگان خودی نما است و ما فرزندان آن آب و خاک وظيفه داريم ، کشور را از بيگانه باز پس بگيريم .
می خواستيم بيادشان بياوريم که بيش از نيمی از نيروی ارزشمند جامعة ما ، يعنی زنان ، نه تنها از حقوق راستين انسانی محرومند ، که اصلاً به حساب نمی آيند . و اين شرم تاريخی گريبان ما را می فشارد .
ميخواستيم بيادشان بياوريم که ايران سرزمينی است ، که در آن اقوامي زندگی ميکنند ، که هر کدامشان ، اگر بيشتر از ما ايرانی نباشند ، کمتر نيستند . و هر کدام از آن اقوام اگر بيش از ما حق زندگي و حقوق انسانی را دارا نباشند ، کمتر ندارند .
ميخواستيم نشان دهيم که آن اقوام همچون تمامی ايرانيان از حقوق ابتدائی انسانی محرومند . وتنها راه نجات همة ما در يک همبستگی فراگير ملی است .
می خواستيم بيادشان بياوريم که تفاوت انسان و حيوان در انديشه و بيان آن است . و در سرزمين ما هر گونه انديشه و دگرانديشی با گلوله و طناب دار پاسخ ميگيرد .
و خلاصه ميخواستيم تمامي آنچه را که شعارميدادند ، بيادشان بياوريم .