گزارش شمارۀ 3 ، سال 2007 و 2008
يکی از علل عدم پاسخ گوئی سازمانها و احزا ب ، به باورما می تواند عدم توانمندی آنان به پاسخگوئی به نيازهای مبرم جنبش باشد .
جنبش مردم ايران ، در شکلهای گوناگون جنبش دانشجوئی ، کارگران ، معلمان ، و ساير اقشار و اصناف اجتماعی ظهور کرده و بيشتر احزاب و جمعيتها را به حرکات شتابزده واداشته است . به همين جهت برخی به دام اصلاح طلبان و اصلاح طلبی افتاده اند و برخی تنها به دنبال اين جنبشها کشيده می شوند ، بی آنکه بتوانند در کاناليزه کردن اين حرکتها نقشی داشته باشند .
علاوه بر اين ، شرکت يک نيرو در مبارزة علنی و عملی خود باعث شناخت بيشتر از حرکت در عرصة پراکتيک است . بهمين دليل نيروئی که در عرصة کارزار شرکت دارد ، چندان به مباحث سرگرم کنندة روشنفکری نمی پردازد . بلکه با آگاهی از توان خويش و ديگر نيروها ، می تواند در مبارزه با آنان همگام شود .
با اين ديدگاه است که برخی به دنبال نام افرادی هستند که در هر جريانی شرکت فعال دارند .
نخست اينکه دانستن نام در جريان مبارزه هيچگونه مشکلی را حل نمی کند . در صورتيکه افراد و جريانها متوجه برنامه و انديشه باشند ، نام نقشی را ايفا نمی کند . مگر اينکه آنان در پی تشکيلاتی ايلی _ سنتی باشند که حتماً با نام کسی دور هم جمع شوند . والا می توان حتی نامی مستعار به جای نام واقعی اعلام کرد .
حتی آنان که نامی را به عنوان نام واقعی خويش عنوان ميکنند ، مگر در پی آن شناسنامه و يا مدرکی دال بر صحت آن ارائه ميدهند ؟ . و اصولاً نام چه مشکلی را حل ميکند ؟ در اين خصوص افرادی که به دنبال نام ، يا افرادی نامدار ميگردند ، خود بخود خويشتن را در مقابل علامت سئوال قرار ميدهند . زيرا که افراد نامی کسانی هستند که در روندی ، خود را در يک عملکرد مشخص نشان داده اند . اينگونه افراد يا در جايگاهی بوده اند که خود بخود نامشان آشکار بوده ، و يا آشکار شده است .
مانند شاهزاده رضا پهلوی ، زنده ياد بختيار ، ، کيانوری ، بنی صد ر ، رجوی و .... و بسياری ديگر . حال پرسش اين است که آنها که به دنبال افراد نامی ميگردند ، بايد در يک پروسه ، از ميان اينهمه شخصيت ، کسانی را يافته و انتخاب کرده باشند . افراد نامی ما همين ها هستند که همه مي شناسند . حال اگر در ميان اينهمه افراد نامی کسی را نيافته اند ، ديگر به دنبال فرد نامی ديگری گشتن منطقی نمی نمايد . مگر اينکه اين افراد منظور ديگری داشته باشند .
آنچه که در بين اپوزيسيون ايران در رابطه با نام مد شده است و عده ای تنها با نام اشخاص است که می توانند داوری کنند ، بهر حال مشکلی است که خود بايد آن را حل کنند و اين بهانه ها را ، مستمسک بی عملی خويش ننمايند . افرادی که برنامة فلان حزب و سازمان را می خوانند و می پذيرند
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر