گزارش شمارۀ 4 ، سال 2007 و 2008
هيچگاه در درجة اول نمی پرسند که اعضای کميتة مرکزی ، چه کسانی هستند و يا آدرسشان کدام است . در کداميک از سازمانهائی که مثلاً در دوران رژيم پيشين تشکيل شده بود ، افراد کميتة مرکزی با نام و نشان شناخته شده بودند ؟ . مگر افرادی که کشته شده بودند ، يا شناسائی شده بودند , يا به زندان افتاده بودند , يا به سببی
در دولتی شرکت داشتند و .... که ديگر مخفی ساختن نامشان موردی نداشت .
امروز هم در دوره ای زندگی می کنيم ، که ميزان مزدوری و خود فروشی برای رژيم , و به تبع آن بی اعتمادی ، نسبت به گذشته قابل مقايسه نِيست . در عين حال مبارزه برای آزادسازی ايران است و اين حرکات به هيچ عنوان با شوخی و تعارف سر سازگاری ندارد .
هر که با برنامه و انديشه سرو کار دارد ، می تواند نظری را بپذيرد يا نپذيرد . ولی اگر کسی خواندن حتی يک بيانيه را ، منوط به شناسائی نام و نشان هستة مرکزی يا هر کس ديگر بداند ، با جوّ اعتماد موجود !! ، بهتر است که اصولاً بيانيه را نخواند .
گذشته از اينگونه بهانه ها ، مجموعاً سکوت در برابر اين حرکت ، علاوه بر علل گفته شده ، موارد ديگری را نيز شامل می شود ، از آن جمله :
خود محوری و خودخواهی های سياسی
عدم اعتقاد راستين به مشارکت سياسي
عدم اعتقاد به تقسيم قدرت سياسی
عدم اختلاف بنيادين با جمهوری اسلامی و پذيرش وضعيت موجود
نداشتن باور به سرنگونی
گرايش به اصلاح طلبان حکومتی
که هر کدام اينها می تواند زمينة بحثی باشد .به هر روی ، از آنجائيکه با عدم پاسخ سازمانها و گروههای اپوزيسيون ، حرکتِ بسوی کنگرة ملی ايران آزاد ، نمی توانست به فعاليت خويش ، با روند پيشين ، ادامه دهد ، و از آنجائيکه بنا به باور ما مبارزه ادامه دارد و تعطيل بردار نيست ، و تنها شکل و شيوة مبارزه می تواند دگرگون شود ،هيئت مؤسس کنگرة ملی ايران آزاد بر آن شد که آغاز
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر